Alın Yazısı

Kural 25: ‘‘cenneti ve cehennemi illa ki gelecekte arama. İkisi de şuan burada mevcut. Ne zaman birini çıkarsız,hesapsız ve pazarlıksız sevmeyi başarsak cennetteyiz aslında. Ne vakit biriyle kavgaya tutuşsak,nefrete, hasede ve kine bulaşsak tepetaklak cehenneme düşüveririz.’’

Aslında her şey yirmi beşinci kuralda anlatıldığı gibi değil midir? Yani gölge her ne kadar varlığını gölgeye borçlu olsa da onun da yapması gereken şeyler yok mudur? Elbette vardır. Hem de ziyadesiyle çok vardır. Hepimizin yapması gereken çok şey vardır. Hepimizin çok hataları çok günahları vardır.acaba bu hataları ve günahları tekrarlama yoluna gidip kendimize yaşamımızı cehennem mi yapacağız yoksa bir şeyleri düzeltme yolunda ilerleyip cennet yapmasak da cennete mi ulaşmaya çalışacağız. Düşünelim bakalım gölgenin kendisi mi olacağız yoksa güneşe ulaşmak adına gölgeye sahip mi çıkacağız. Acaba yüreğimize tövbe et mi diyeceğiz yoksa bildiğim doğrudur yolunda ilerleyip tövbelere set mi kuracağız?
Bir insan olarak çevremize,dostlarımıza,akrabalarımıza, insanlarımıza yeteri kadar değeri veriyor muyuz acaba? Yeterince onlara yardım edip, onları ve onlardan önce kendimizi düzeltme yoluna gidiyor muyuz? En azından bunu yapabilmek için bir adım atıyor muyuz?
İnsan doğduğundan beri, kabil kardeşi habili öldürdüğünden beri hatalı olmuştur günahkar olmuştur. Hiç kimse dört dörtlük değildir. Hiçbirimiz bir şeyi tam anlamıyla yeterince yapamayız ve ona vakıf olamayız. Ama şunu unutmamamız lazım ki en azından yaptığımız hataları düzeltme yoluna gidip bir ders çıkarabilmeliyiz.
Gelecek cehennemin yada cennetin kendisi değildir. Gelecek zamanın efendisi değildir. Gelecek geleceğin kendisi de değildir. Gelecek şimdidir, şuandadır. Geleceğin geleceği şuanda mevcuttur ve mevcutluk içinde cennet ve cehennem barınıyor. Onları orada barındıranda bizleriz. Bizleriz bir gül bahçesini tarumar edip yerle bir edenler. Bizleriz dünya savaşlarına sebep dünyayı yakıp yıkan ve sonra da yakıp yıktığımız yerleri tekrar inşa etmeye çalışan varlıklar. Bizleriz kendimizden aşağıya inip oralarda zaman geçiren ve bizleriz yukarılarda cenneti yakalayan. Yani her şey biz de mevcut. Her şey bizim fıtratımızda gizli.
Madem her şey bizim fıtratımızda gizli o zaman güzel olanları niye yapmıyoruz ki? İşimize mi gelmiyor acaba? İşimize gelmiyorsa da yapmak zorundayız. Emin olun ki bunu yaptığımızda daha iyi göreceğiz ki değişen sadece biz olmayacağız. Bizimle beraber çevremizde değişecek. Evimiz değişecek, ailemiz değişecek, sokağımız değişecek, mahallemiz değişecek ve şehrimiz değişecek. Eğer bir şeylerin değişmesini istiyorsak her şeyden önce kendimizden başlamalıyız. Kendimizi değiştirmeliyiz, kendimize hakim olmalıyız.
Kimse bizim efendimiz değildir. Biz ancak kendi kendimizin efendisiyiz. Efendilikte kendinizden başlamaya var mısınız?

Zaim Evliyazade ÇAGABEY

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ