ÖZLEDİĞİM ÇOCUKLUĞUMA

Canım annem ve babam
Keşke hiç büyümeseydim
Keşke yine saçları dağınık
Yol kenarlarını cılız gölgesi kaplayan
Çöplerin kenarında minik elleriyle
Külleri savuran o kız olarak kalsaydım

Utangaçlığı ayaklarına dolanan
İki kelime bir araya getirip konuşamayan
Yemek kaşığını sol eliyle tutan
Her akşam yemeğinde çorbayı üzerine döken
Dikkatsiz o kız olarak kalsaydım

Gecenin büyüsüne kendini kaptırıp
Saatlerce gökyüzündeki yıldızlara bakıp
Geçen zamana aldırmayıp
Her sabah yorgan ve yastığa kördüğüm gibi sarılıp
Miskin o kız olarak kalsaydım

Akşam olduğunda kumandayı babasının elinden alıp
En heyecanlı yerinde haberleri kapatıp
Kanal kanal belgesel arayaıp
Kedi köpek yavrularını önemli bir şey gibi anlatıp
O yaramaz kız olarak kalsaydım

Gizli gizli abisini kitaplarını karıştıran
Defter yapraklarının arasını gül resmi yapan
Eve gelen sınıf arkadaşlarının yanında abisini çıldırtan
Ve sonra dayak yiyecek korkusuyla
Bir fare gibi odana odaya kaçan
O cadı kız olarak kalsaydım

Okulda arkadaşlarının arasında
En saf en en salak olan
Utangaçlığı yüzünden bir çok sakarlık yapan
Matematik dersinde şiir yazıp dersi anlamayan
Yazılı gelip çattığında
Mal mal sınıfın tahtasına bakan
O tembel kız olarak kalsdaydım

Bu günlerde 26 yaşında biriyim
Ne kadar da çabuk büyümüşüm değilmi anneciğim
Zaman mı hızla akıp gitti
Yoksa ben mi anlayamadım kaybbettiğim dünlerimi
Çocukluğum sokağımın köşesinde kaldı
Şİmdilerde elim yanağımda
Sokaklarda oynayan başka çocukları izliyorum
Ahhhhhhh hayat ahhhhhh
Ne söyleyebilirim ki
Biliyorum artık çokj geç
Keşke ama keşke
Hep ben bende kalabilseydim...................
...................................................................NURAY SARITEPECİ
...................................................................30 EYLÜL 2011 CUMA
Beğen · · Paylaş · Sil

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ