|
ÖMÜR HESABI (DUYGULAR SEL OLUR)
O hoş görünümlü şehrim adeta bir hücre olurdu bana. Aldığım her nefes ciğerlerime batardı. Bazen duvarları ardından da dağları delmeye niyetlenecek olur lakin parmaklarımın gücü ancak yanaklarımdan süzülen yaşları silmeye yeterdi.
Şimdi yalancı kahramanlıklar, üfürükten ağalıklar göstermelikten beyefendiliklerin bana olan tek ve aciz sorumluluğu yani vefa borcunu takıp gitmeleri gidişatım karşısındaki çaresizliğime bir de yürek kızgınlığı, azıcık da öfke katıyor. Öfkem ve vefa borçlarına değil dünyanın en geniş yürekli misafiri olan kendime. Çok mu ki sevgim ve güvenim her önüme çıkan mertlik ve dürüstlük oyuncularına, samimiyet hokkabazlarına, şişirme delikanlılara bol keseden dağıtıveriyorum.
Oysa şimdi oysa diyerek başlayacak o kadar çok cümlem var ki; Lakin içimden gelmiyor başlamak. Sevgi ve güvenim gibi zamanımı da garantisiz ve aptal cömertliklere savurmadım mı geçmişte yıllarca. Şimdi saniyeler bile kıymetli bana. Size ve sizinle harcayacak değil zaman paylaşacak günahım bile yok artık.
Gelecek insana neler getirir bilinmez ama kesin olan tek şey kimsenin elindekilerin garantili olmadığıdır. Ben de bu kesinlikten hareketle kalan son güven kırıntılarını, güzel günlerin ışıl ışıl göklerin olacağına dair umut döküntülerimi oyunu sevmekten yana kullanan insanlara hediye etmek isterim.
Düşmek üzereyken ya da düşmeye yeltenecekken elimden yüreğiyle tutan, aşk denen o en büyük yalana, kainatı ayakta tutan en büyük güç, sevgiyle tokat atan, yaşanacak sayısız engele karşı beni verdiği güvenle zırhlayan, artık ne yöne savurduğu belirsiz kararsızlık destanları değil, yaşanacak karşılıklı sevgilerin olduğunu müjdeleyen, umut şarkıları söyleten en gerçek sevdamın ayakları önüne hayatımın geri kalanını sermek niyetindeyim. Artık bir kere aldım ya yeşil gözlerine dalmanın tadını, hayat bana sağlamına dokunup dursa da, omuzlarımdan tutup senteletse de beni, kalan sınırlı vaktimi senin yoluna tüketerek geçmişin zararını kapatmak düşüncesindeyim. Şimdi izin ver bana geçmişte yaşadığım boşunalıkları senin vuslatının saniyeleri ile denkleyeyim.
Kapansın, eşitlensin tüm hesaplar “Nasıl harcadın ömrünü” sorulduğunda bana “Sevdim hem de sevilerek sevdim” diyebileyim.
Yazar: Arif ODABAÅž
Arif OdabaÅŸ
|
|
DİĞER ESERLERİTümünü  Listele |
