ESKİYEN FOTOĞRAFLARDASIN ŞİMDİ

Beklenen günlerde eskitti beni.Her günün ardından sızlayan bir yüreğin sancılarıyla daldım yıldızların seyrine.Mavi bir gökyüzü ulaşılmaz bir ufka açılıyor.Adını verdim en parlak olana.Sensiz geçen her gecenin ardından usulca girdiğim yatağımda sıcaklığın duruyor hala.Korkak ca sarılıyorum.içimde kanayan her bir yaraya tuz basarak.yokluğun la ayaza kesiyor her yol ayrımı,her sokak,ayaza çalıyor içim.Duvarda asılı resminle avunuyorum.hep güleç hep neşeli,hep insan.adımladığımız Ankara sokaklarına çıkıyorum.senle bir başka güzel olan bu sokaklarda ayak izlerinde dolaşıyorum sessizce.Hüzünlüdür bu sokaklar.karlı bu akşam üstü beni alıp yine taşıyor sana. Soğuktan titreyen sokak çocuklarının ellerine dokunuyor ellerim.küçük donan ellerinde titriyor bana ait ne varsa.yaşam donuklaşıyor. korkuyorum .sensiz geçen bu yaşama süzülmek yenibaştan dalmak derinlerine,adımlarını izlemek kalabalıkların. sana benziyor her yüz, her gülüş bu kent sana benziyor.
Bu kaçıncı gün unuttum .Tarihler silik. Saatler duvarda donuk. Gittiğin saate takılı zaman ilerlemiyor fotoğrafının asılı olduğu bu duvarlarda.Binlerce cam kırığı var içimde düşündükçe batan sızlatan içimi,binlerce yara oluştu. Birini kapatsam diğerinin tazelendiği. Bıraktım bana ait ne varsa. Bir büyük dalga,bir fırtına alıp götürecek beni savrulan kuru bir yaprak gibi.Köklerim bıraktı derinlerdeki tutunanlarını. Sevinçlerimi belirleyen fotoğraflarını astım gözümün bebeğine.Senden başka bir dünyanın izlerini aramaktan da yoruldum.Her uzun yolculuk sonrası yine o fotoğraflar la avunur olmak beni yolculuklara da çıkarmaz oldu.Zıpkın yemiş balık gibi takılı kaldım yerimde.
Bilirim geride kalanlaradır acılar.Biriktirilen,yaşanılan her anı her köşe başında beklerken unutmak mümkün müdür.Beklenilen bir yolun bile yorgun düştüğü bir özlem birikirken beklenenler gelmez olur.Tükenir zaman, insan. ayrılıkların suskunluğunda kalır bekleyenler.Beklemenin kar etmediği suskunluklarda fotoğraflardır avutan.Gittiğini bilerek,aldırmadan gittiğine, hala geçmiş bir zamanı yaşar gözyaşları silik o fotoğraflara düşerken.

Bir kenti kent yapan sevdalardır oysa.atışlarıdır yüreklerin yan yana.ışıklı akşamlarında elele yürümektir,saçlarına dokunurken titremesidir içinin,ve gözlerinde kaybolmak.Bir kenti kent yapan sevdalarınız apansızca düşerse yollara bir kül yığınıdır kent, yangın sonrasını andıran.
Büyük bir yıkımın ardından kalansa duvarda asılı fotoğraflarda kuruyan gözyaşlarıdır.

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ