Güzellik Üstüne

Sonra adamın biri sordu güzel nedir diye;
Ve oda cevap verdi gülen gözleriyle: güzel dedi. Bir kuşun yumurtadan başını uzatarak merhaba demesidir hayata. Kirli olan dünyaya gülümsemesidir.
Ve sonra öbür adam sen kimsin dedi ona. Oda: şu dağı görüyor musun. Hani kadın endamıyla bulutları delip asumana kök salan başı Sam oğlu Zal gibi ak olan yiğiti görüyor musun.
evet dedi öbürü sonra.
Ve cevap verdi gölgesine susmasını işaret ederek yaşama.
ben o dağın bekçisiyim üç bin yıldır ayakta duran. Soysuz krallar gördüm kendini satan. Nice firavunlar ezdim yaşamdan. Başım ak olsa da gövdem diridir. Kayanın görkemi ışıldar. Yüreğim altından yapılmıştır. Onun için baş tacı edilirim. Çünkü Allah mayama tozunu değil saf kendisini katmıştır.
Sonra bir daha sordu adam: peki ne arıyorsun buralarda
ve cevap geldi hemen: ben çobanım asumanın. Üstündeyken bulutların Allah emretti. Git dedi. Onlar seni beklemekte. Ruhunun filizlerini götür onlara. Bütün kokularını güllerinin ve etraflarına yay onların. Zemzem suyuyla yıka libaslarını. Gözlerine sürme çek Troyalı Helenin.
Ve sordu gene öbürü: söyle bakalım bize ey çoban. Göster filizlerini, kokularını etrafımıza sal.eğer yapmazsan bunu bil ki seni sonsuza kadar lanetleyeceğiz ve yüreğimizin hoş cennetinden kovacağız.
evet diyerek cevap verdi hemen. bilin ki ben sizi hüsrana uğratmam. Eğer söyleyeceklerim size ters gelirse benden size gelen bir zarar değildir. diye cevap verdi.
çünkü o sizden olacaktır. İstemeyeceğiniz şeyler doğru bilmediğiniz şeyler daha güzel olabilir.
nasıl bizden olacakmış ey kendini bilmez çoban. Sen ne konuştuğunu biliyor musun. dedi karşısında ki.
dur dedi öbürü. dur anlatsın bakalım. Ama önce bana güzellikten bahsetsin. Nedir güzellik?

sözün bittiği yerde kuyruğundan tuttu en güzel cümlenin ve cevap verdi sakin bir şekilde.

güzel bir canda iki ruh olmaktır. diye cevap verdi.
öyle mi? dedi hemen öbürü. güzel o değildir. Ben güzelin sesini işittim uzaktan. Karlı bir dağdan aşağı bağırmaktaydı. Başında Ademin tacı, üstünde Havvanın elbisesi vardı.
peki dedi öbürü bir daha söze karışarak: sen güzeli nerede gördün.
Cevap geldi hemen ardından:
ben güzeli bir dolunayda gördüm. Kıyısında oturuyordu dalgaların. Ufuktaki sevgilisini beklerken içinin kalbini dinliyordu gözyaşlarıyla. Üstünde Ademden kalma kırık bir taç ve Havvanın yırtık elbisesi vardı.
işte size söylüyorum. Ben güzel yağmurda gördüm. Şemsiyesinin altında yürürken gökkuşağına dönüşüyordu gözleri.
Ve ben güzeli bir cenaze arabasında gördüm gecenin. Nice yıldızların yürekleri kırılmışken, kırgın yürekleri beyaz güvercinin kanatlarında birleştirdiğini gördüm. Ters lalelerin memleketinden mavi akmaktaydı ordularının ayak sesleriyle. Artık biliyor musun benim güzeli nerede gördüğümü.
Sana söylemeliyim. Seni doyurmalıyım tarihin getirdiği bütün açlığımla. Elleri ellerimi tutmuşken ben güzeli bir gece yarısı evimde buldum. Titrek bir sesin aydınlığında, üç bin yıllık bekçiliğimin zamanında.
Ben güzeli yamacında yurdumun üstüne yağmur gibi yağarken gördüm. Ellerinden tutup filizlerimi karıştırdım filizlerine. Ve bir köylü yaklaştı bana dedi ki: ne aramaktasın buralarda hemen cevap verdim: ben güzeli aramaktayım.
Dedi ki: sana bir büyüğün sözünü söyleyeceğim sakın unutma. Ben güzeli bir bahar günü gördüm dans ederken ve saçlarında da bir tutam kar vardı.
Sonra devam etti ve dedi ki: güzel bir annedir ruhundan vazgeçen. Çığlıklarıyla dünyayı yutacak fırtınalar yaratsa da, gökyüzünü sarsa da yumuşak bir fısıltı halinde konuşur ruhumuzda. Elleri merhametin kendisidir. Güneşin doğuşuyla yeryüzüne adım atacaktır.
Şimdi söyle bana benim sana söylediğim gibi. Güzellikten bahset. Ellerinin kirini Ademin meyve ağacına bağlarken, Havvanın güzelliğini suç sayarken gözlerinin rengini koyma şemsiyenin altına da göreyim onu ve bana bahset güzellikten. Nerede buldun onu? Onunla nerede karşılaştın?
..

Ünal Çağabey 19/04/2008

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ