Sevgiliye

Sevgilim,ömrümün nar çiçeği. Bilmezdim bu kadar zor olacağını. Seni seviyorken,ruhumun kalemleriyle en güzel resmini gözlerimin rengiyle nakşediyorken yüreğime kusuruma bakma. Bu kadar zor olacağını bilmiyordum. Bu ayrılığın beni hayattan böyle sürükleyip ayıracağını bilmiyordum.
Oysa sen biliyordun bunu. onun için yeryüzünün bütün harflerini bir araya getirip de bana sabrın meyvelerini ademin ellerinden veriyordun. Adem nasıl düştüyse tuzağa benimde düşmemi istemiyordun. oysa ben tuzakta falan değildim. ne de bir kapanın içindeydim. Senin gözlerinde yeşil gözlerimin rengini görmek allahın verdiği bir lütuftu. Allah göndermişti seni bana ve şimdi sen gidiyordun. Belki haberim olmadan gitmiştin.
Hayatımın başrolunda sen vardın. seninle ben nice denizlere yolculuk yapmıştım,nice dalgalara göğüs germiştim. Bütün umut şarkılarını güzel bir çocuğun ağzından dinlemiştim. Ben söylememiştim,söylemek istememiştim. çünkü nazarın başımda bir bela olduğunu gayet iyi öğrenmiştim.
Bilmiyorum herhalde tanrıçanın biricik oğlu değildim. o çocuk ben değildim. yalan söylemişti hades. yeryüzüne çıkarken merdivenlerinden bu palavrayı uydurup gitmişti. Uydurup gitmişti de ben o zaman ademin bedbahtlığına düşmüştüm ve oda seni alıp götürmüştü. benden ayırmıştı. gözlerini benden çalmıştı.

Sevgilim,ruhum,cananım. bilmezdim canın yarısı gittiğinde,yüreğin yarısı uçtuğunda bütün bedenin öleceğini. Bahar aylarında nasıl bir kişi sevgilisinin ellerinden tutup da kırları dolaşırken ölümü aklına getirmiyor,getiremiyorsa bende sendeyken senden başka birşey yoktu yanımda. Heybemde senden başka hiç kimse yoktu. Heybemde gözlerinin renginde açmıştı çiçeklerini bir bahar vakti. Karları erirken köyümün ve ben uzun bir yolun ardında toprak kokusunua sürerken ruhumu yanımda heybemden başka arkadaşım yoktu ve heybenin içinde senden başka kimse bulunmuyordu.

Büyük bir yazar derdi ki: kadınlar olmasa dünya da olmazdı. Bilmem ki doğru mu söylemiş. belki doğrudur kimine göre ama bence doğru değildir. Sen olmadıktan sonra dünyanın hepsi kadın olsa ne olacak ki. senin gözlerin cenneti sunuyorken bana ait olmayan diğer gözleri ne yapayım.

Biliyorum yanlış düşünüyorsun diyecekler. Ama gene de unutma sen sanma ki insanın iki gözü vardır. insanın sadece tek gözü vardır. oda kalbin tam üzerindedir ama aynı zamanda en kuytu yerinde. Aynı çamurdan hamur olunca ademoğlu işte o kalp gözü kalu bela da ikiye ayrılır. Çamur fırında piştikten sonra da peşine düşer adem aklı yettiğince.

Ve şimdi soracaksın bana bütün bunlar niye. Ben öyle zannetmiştim. hani hamur olan çamurumun yarısının sende olduğunu hissetmiştim. Ama şimdi sen gidiyordun. Nar çiçekleriyle beni yalnız bırakıyordun. beni bütün sarhoşluğumla olmadık kuytularda kaybediyordun..

Hani bir akşam sana memleketimin çiçeklerinden bahsetmiştimde sende papatyadan yapılan tactan söz etmiştin. Bilir misin benim ovalarım baharla kan kırmızısına döner lalerlerle.işte yüreğimin bütün dehlizleri kapanıkken uykuya ve ben seni düşünüyorken laleler bu baharda ağlıyordu ebnim halime gözlerinden kan kırmızı yaşlarla. Murat artık cılız bir su olmuştu. içindeki bütün canlılar telef olmak üzereydi. Süphan yerlere kadar düşmüştü ve ben en olmadık bir yerin dibindeydim. senden uzaktım. sen gidiyordun ben bakıyordum. haberim varmıydı bilmiyordum. Zümrüdün ankanın kanatlarına atıp kendimi sana gelmek istiyordum ama Feqiye Teyran kuşlara ne zamandır küsmüştü.

Şimdi artık biliyorum sana gelmeyeceğim ve sen gidiyorsun. Simurgun kanatlarında kaf dağına yolcuğun başladı ama ben Zümrüdü Ankanın ateşinde yanıyorum. Unutma sakın yolda olurda erzağın biterse ve Simurg seni taşımayacak kadar güçsüzleşirsehiç korkma sök yüreğinden benden aldığın çamuru ve tatlı bir cennet meyvesi gibi sür simurgun keskin dişlerine.

Segilim,ömrümün nar çiçeği. bilmezdim bu kadar zor olacağını, seni seviyorken, ruhumun en güzel kalemleriyle gözlerimin rengini senin gözlerine nakşediyorken kusura bakma, kusuruma bakma bilmiyordum bu kadar zor olacağını...

Ünal Çağabey
27/11/2008 Ş.urfa

"

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ