|
Kalbim yok dedi sen yoksun geleceğimde. Kim bilebilir ki ne olduğunu gecenin karanlığında. Oysa ben karanlıktan korkmuyordum ki kim dedi korktuğumu. Vur beni erkeklik taslıyorsan vur alem görsün erkek kimmiş. Oysa bende ölümde dondu artık kim ne yapacak. Ruhum kaçtı ellerimin arasından. Beni sakın bekleme ben beyaz atlı prens değilim ki. Yitik hayatların yitik şehirlerinde bir kahramanın sevgilisiyim. Bir gece vaktiydi galiba çağırdım onu gel buraya ben ölüyorum diye. Anlamadı beni aslında keşke anlasaydı o zaman.
Gelmezsen ben o zaman ölürüm işte gelmezsen ben o zaman kör olurum işte biliyor musun. Hani sevdiğine iki gözünü de veren genç var ya işte o benim. Gel bana göreyim seni derim en sonunda ve sen gelmezsin gene. Oysa bilirim seninde sevdiğindendir korkun bilirim oysa Ahmet arif’ti hasretinden prangalar eskiten benimse prangalı hasretindi başımın asıl ağrısı…
Durma öyle karşımda gel gözlerinin içine bakayım,dolaşayım deryanda,hicranını dinleyeyim dolunayın. Kurtlar ne kadar dolunayda dolaşsa da benim korkum yok Allah’tan başka kimseden. Boyun eğeceğimi zannetme ben saydığımın elini öpmek için eğerim boynumu ve sevdiğimin gözlerine bir gül kondurmak için.
Asma yüzünü öyle sana bir gül getireceğim rüzgarla beraber. Acem diyarından diyar adında bir çocukla göndereceğim. Bir gece vaktinde kapında bulursun belki mimoza çiçeği kılığında. Ve sana seslenecek Bizans’tan Galya’ya. Beni sana getirdiğini söyleyecek ama sen inanmayacaksın,onun yalan söylediğini düşüneceksin,kapından kovacaksın. Oysa ki ben sana Hızır’ı göndermiştim benim yol arkadaşımdı. Kim bilir belki de Hızır’ın kılığında gelen bendim ama sen beni kovuyordun. Ve ben aksine bakıyordum buzlu camlarda,birilerinin kavgalarını seyrediyordum sensiz,birilerinin şampiyonluk hırıltıları geliyordu kulağıma. Oysa ben kapında kendime girecek bir in arıyordum.
İstemem verme bana kalbini dedim ve sende vermem dedin veremem dedin. Çünkü sen bir ötekisin diyordun. İstemem ben ayrılıkların dünyasını dünyayı bir köy yapmaya çalışıyorum ama sen beni bir köye sıkıştırmaya çalışıyorsun. Ben seni sevmiştim İstanbul’dan bir yangını kovarken. Oysa içimde senin yangının vardı. Ve ağlıyorum durmadan üzerime yağmur yağarken. ‘Dur neden ağlıyorsun can’ım yetmez mi ikimize bir sağanak’ demedin sen. Bana emzirdin sevgini ve basıp gittin bir sabah vakti. Oysa ben sana dar sokaklardan katır sırtında getirmiştim sevgimi ve senin alnına her konuşumda daha da güzelleşiyordun. Ben her konuşumda sen daha da kayboluyordun gözlerimin önünden. Sisler seni yakalayıp götürüyordu benden. Sen uzaklaştıkça karanlıklar büyüyordu içimde,ben ağlıyordum içinde.
Mademki gidiyorsun öyleyse gel seni bir daha göreyim,seni bir daha seveyim,ruhumda hissedeyim. Bak ruhum avucumda direksiyonuna geçtim hayatın bir sen yoksun yanımda. Gel bir daha göreyim seni. Söz veriyorum sana iki gözümü de vereceğim birde hediye kalp var yanında yeter ki gel. Yardım et bana çirkinleşmesin kelimeler. Gel seni bekliyorum bak hala aynı yerdeyim ve zamansız bir zamanda gideceğim bak…
Bekleme beni ben beyaz atlı bir prens değilim. At’ım yok benim sadece sana olan sevgim. Bak kalbim ışığını yitiriyor. Gölgemde üşüyorum artık,gölgem üşüyor artık. Ve gideceğim artık bana kalk diyor birisi bana kalp diyor. duvarda ki is…
Gitme ağlamasın sözcükler,ölmesin sana yazdığım şiirler,kavgaya tutuşmasın şairliğim… beni yalnız bırakma ömrümün nar çiçeği. Sen gidersen şeytanda beni almaz cehennemine,sen gidersen gündüz kabul etmez gecemi,sen gidersen köyüm öksüz kalacak ey barış çiçeği.
Gideceksin beni sevdiğini söylemeden çünkü misafirsin. Ben misafirim diyeceksin ve arkana bakmadan gideceksin. Arabaya bindiğinde düşünmeyeceksin bıraktıklarına bir katır sırtında sahip olduğunu ve koklayacaksın son bir defa kokunu etrafa sürerek.
Sonra bırakacaksın kokunu bana savaşmadan gideceksin ve beni yalnızlığa gömeceksin kadim bir şehrin kadim bir sokağında. Oysa benim gitmem lazım senden ama sen kaçıyorsun benden. Nereye gideceksen,hangi zamana doğru yol alıyorsun beni içinde taşıdığın sürece. Ben sende misafirim oysa ama sen bunun farkında değilsin galiba. Getir bana misafirliğimi ve gideceksen öyle git yanımdan. ‘Şimdi biz neyiz biliyor musun akıp giden zamana göz kırpan iki yorgun ve yalnız yıldız gibiyiz’ demiş bir şair. Oysa yıldızlarda kayıyor ve sanırım sen en çok bunun farkındasın ve ben gün geçtikçe farkına varıyorum sen ellerimden kaydıkça…
Git artık beni yalnız bırak hüznümle beni yalnız bırak deryaya atıp yalnızlık çektiğim oltamla. Git artık bana bırak beni,uçurtma uçurayım biraz da ağlayarak,zaman beni gömsün tarihe ve sende arama artık beni…
Unut artık,unut gördüğün rüyaları. Farzet ki her şey bir şakaydı ve ben de bir şakacı. Unut beni bir daha bana uğrama. Ben vaktimi tamamladım artık çünkü bende gideceğim acem diyarına ve diyar’dan bir ayrılık türküsü dinleyerek.
Sana demiştim demi. ‘ne olur beni olduğum gibi kabul et’ demiştim ama sen öyle yapmadın. Beni olduğum gibi kabul etmediğin gibi olduğu gibi bırakıp da gitmedin. Bari bir daha gelme yanıma çünkü ‘ben gideceğim seni sevdiğimi söyleyemem,misafirim.’
Ünal Çağabey
Ünal Çagabey
|
|
DİĞER ESERLERİTümünü  Listele |
