Kimlik Beyanı

Yine bana geldiniz,ellerimden tuttunuz,yüreklerinize bakmamı istediniz ama yüreklerinizi açmadınız. Aldığınız cevaplara rağmen anlamadınız,anlamak istemediniz. Ve hala sormaktasınız hala ufacık yüreklerinizin yüreğimin zifiri kuyularında arşın gölgesiyle gezerken nasıl göründüğünü sormaktasınız.
Anlayın beni,dinleyin. Ben üstüne basıp da ondan renklerinizi aldığınız ve gene tek renge dönüştüğünüzde diğer ahenklerini unutan hoş kokulu cennetin Kevser bahçelerinden gelen toprağın kendisiyim. Bazen gece bazen gündüz benden kaçarsınız. Beni yalnız,biçare ve peşmurde bıraktığınızı zannedersiniz. Evlerinize girmeden üzerinize sahibimden bana gelen rahmetin kokusunu göndermeye başladığımda benden kaçarsınız. Şemsiyelerinizi açıp üstünüze düşmemem gerektiğini mırıldanırsınız kulaklarıma.
Sabahın seherinde gözlerimi yeryüzünün rengarenk ışıltısıyla cennetin kıyısına doğru giden dalgalarla yüreklerinizin kapısına gönderdiğimde sizi sıcak yataklarınızda dünyanın hoş kokusunu içine çekip artık her şeyi unutmuş ve ebedi bir hayata yelken açmış gibi uykuda bulmaktayım. Sonra da gözlerinizi günün tam ortasına eskimiş birer elbise gibi ipe asıp niye doğmadığımı ve niye her zaman hayatın tam ortasına demir attığımı sormaktasınız.
Uykuya dalarsınız uyanıkken ve uyuduğunuz vakitte ise uyanık olursunuz. Lakin o zamanda berzah aleminin duvarlarının kıyısında gezinir beni unutmuş olursunuz.
Düşün bütün mahrem yerlerini gecenin kin kusan karanlığının kör sokaklarında hapsedip ellerin lanetiyle, dudakların zifiriye demlediği nice kanın yüreğinizin damarlarında nasıl da kaynadığını unutup da bana olmadık küfürler edersiniz dilinizin olmayan kemikleriyle.
Aslında arşın tek renkten oluştuğunu zannedip kendinizi kandırmaya yetinmeyerek çevrenizdekileri de kandırmaya yeltenmektesiniz. Sarı saçlı mavi bir çocuğun düşünü karanlık bir büyücünün lanet okunan dişlerinin arasından içeri atıp, etlerini paramparça edip yemesini sağlıyor sonra bunu utanmadan izliyorsunuz. Ve bu renkler içinde yüzlerinizi kutsal eşiğimin örgülerine sürerek af diler bu af içinde nice azap verici günahın olması temennisinde bulunursunuz. Kendinizi hem kendinizin kör,dilsiz,sağır aynı zamanda en bedbin ve hodbin olan nefsinize ram edip onun kulaklarınıza fısıldadıkları şeyleri gelip benim gözlerimin perdesinde içeri atmaya kalkışıyor ve yüreğimin camlarını kırarak içeri girmeye çalışıyorsunuz.
..
Ben üstünüzde rengarenk açan gökkuşağıyım. Bilir misiniz sizinde renklerinizi aldığınız, kutsal ruhun önce çamuru hamur, hamuru da canlandırdığı içinde cehennemin en sert ateşlerinin olduğu ve cennetin en güzel rüzgarlarının estiği,en hoş baharların yaşandığı ömrün kendisiyim.
Annenizin rahmine düştüğünüzde doğdunuz ve öldünüz yeni bir yaşama atılarak. Aslında doğdunuz ama başka bir yerde öldünüz. Öldüğünüz için ağladınız, ağladığınız için dünyaya tutundunuz. Dünyaya tutunduğunuz için aşkınız arttı. Aşkınız arttığı için dünyada kendinizi unuttunuz. Doğdunuz ve öldünüz. Sonra tekrar doğdunuz. Ama bu sefer kendinizi unuttunuz. Beni unuttunuz.

13/01/2009
Ünal Cagabey
"

ŞİİRLER

YAZILAR

ETKİNLİKLER

ZİYARET

DİĞER ESERLERİ