ÖZLEMEK |
Her geçen gün bu özlem bana daha çok koyuyor. Her gün daha çok acıtıyor kalbimi. Her gün daha çok yakıyor içimi. Bazen de hayatın ne kadar kıymetli olduğunu anlıyorsun özlemekle. Uzaklar da senin için atan bir kalbin olduğunu bilmek seni mutlu ediyor. Dünyanın en mutlusu oluyorsun. Mutlu oluyorsun fakat bu özlem içini acıtmaya devam ediyor. Özlüyorsun özlüyorsun… Bir gün bu özlemin biteceğini biliyorsun ama yine özlüyorsun işte. Bazen öyle bir an oluyor ki hiç beklemediğin bir an. Hiç beklemediğin bir anda bir damla yaş düşüyor gözünden peşinden bir daha bir daha derken başlıyorsun ağlamaya. Bir anlığına düşünüyorsun diyorsun içinden kendi kendine erkekler ağlamaz diye. Ve ağlamaya devam ediyorsun. Sonra tekrar içinden geçiriyorsun neden ağlamazmış erkekler diye devam ediyorsun ağlamaya. Gözlerindeki yaş tükenene kadar. Yaş yerine kan akana kadar… Ve tekrar düşünüyorsun özlediğin sevgilin seni böyle görmek ister mi diye ve anlamsızca bir tebessüm oluşuyor yüzünde. Sen anlamsız zannediyorsun ama anlamı büyük bir tebessüm bu. Bu tebessümde sevgilin var özlediğin var. Aslında çok anlamı var bu tebessümün sana anlamsız gözüküyor çünkü sen düşünemiyorsun bu tebessümün anlamını çünkü senin aklında tek şey var o da sevgilin ve onu deliler gibi özlediğin.
Her ne kadar bilsen de bir kavuşacağınızı aklından çıkaramıyorsun işte. Çünkü onun nefesi sana yaşaman için gerekli oksijeni veriyor. Çünkü onun gözlerindeki anlam canına can katıyor. Çünkü onun mutluluğu senin mutluluğuna mutluluk katıyor. Çünkü onu düşünmeden yaşayamıyorsun. Çünkü o seni seviyor. Onun da seni sevdiğini bilmen sana hayat veriyor. Ve sende onu deliler gibi seviyorsun…
BALIKESÄ°RDEN ORDUYA BÄ°TANEM ZEYNURUMA
ERSÄ°N ER
BALIKESÄ°R
